ไม่ได้อัพไดอารี่เป็นเดือนได้มั้งเนี่ย

วันนี้นั่งเล่นไม่มีไรทำ ยังไม่ง่วงด้วยแหละ

ก็เลยมาเขียนไรซะหน่อยดีกว่า

เขาจะได้รู้ว่าไดนี้ยังมีเข้าของอยู่ ยังไม่ได้หายไปไหนหรอก

แต่ที่ไม่มาอัพเนี่ย คือไม่มีเวลาเข้า

กับเหนื่อย อ่ะๆคิดไปไหนกันอ่ะเปล่าเนี่ย(อิอิ)

ช่วงนี้ทำงานด้วยเรียนด้วย

ก็เลยเหนื่อยอ่ะ กลับบ้านทีเดินจะไม่ไหว

เพราะว่าปวดขาอ่ะ มันเดินทั้งวันๆหล่ะหลายๆรอบอีกตะหาก

แต่เดี๋ยวนี้คงเริ่มชิน เลยไม่ค่อยปวดมาก

แต่ก็นั่งนานๆไม่ค่อยได้อยู่นี้

บางทีออนเอ็มไว้แล้วต้องไม่นอนเหยียดขาบนที่นอนอ่ะ

ต้องขาตรงๆตลอดเลย

เหนื่อยแต่ได้เงินก็ยอมอ่ะ ตอนนี้ก็ทำงานมาได้เดือนกว่าๆแหละ

เริ่มพอจะเก็บตังค์ไว้กลับเมืองไทยปีหน้าได้มั้ง

ทำงานเหนื่อยแต่พอเงินเดือนออกก็ดีใจเนอะหายเหนื่อยไปเลยบางที

อ่อๆยังไม่รู้กันอ่าดิว่าทำงานไร

ทำงานเปงเด็กเสริฟร์อ่ะบางวันต้องเป็นกุ๊กด้วย

แบบว่าไม่ใช่ร้านอาหารที่ไม่ใหญ่มากไง

ขายอาหารกลางวันกับอาหารตามสั่งให้พวกคนทำงาน

เวลากุ๊กไม่อยู่แล้วมีแขกเข้าก็ต้องรับหน้าที่แทนไป

ไม่รู้ทำอร่อยป่าวแต่เก็บจานมามันไม่เหลืออ่ะ

หิวหรือเพราะอร่อยก็ไม่รู้เหมือนกันนะเนี่ย(อิอิ)

ตอนนี้อยู่ร้านคนเดียวได้สบาย

เพราะรู้หมดแหละ ไม่เหมือนวันแรกๆที่ไป

ยังงงๆเพราะแขกอาหารกลางวันจะเข้าพร้อมกันเยอะอ่ะ

ตกใจว่าจะไหวมะเนี่ย

แต่ก็ผ่านมากได้ด้วยดีอ่านะ

แล้วถ้ามีไรแปลกๆจะหาเวลามาอัพอีกหล่ะกัน

ตอนนี้ง่วงแล้ว นอนก่อนดีกว่า

ปล.ถึงพี่หยาสุดเลิฟ น้องสาวคิดถึงมากมายน๊า
เปงห่วงด้วยแหละ เอาไว้พี่หยาพาเฮียไมค์เที่ยวให้ทั่วก่อนแล้วค่อยหาเวลามาคุยกันเนอะ
ปล.ถึงปูน เขาไม่ได้หายไปไหนเด้อแต่ไม่ค่อยได้เข้าไม่เช็คเมล์เท่าไหร่อ่ะ
แต่ก็คิดถึงเหมือนเดิม เดือนหน้าวันเกิดเราสองคน(ไม่ลืมเนอะ)
ปล.ถึงหลายๆคนที่เจี๊ยบรู้จัก อยากบอกว่ายังเปงห่วงและคิดถึงน๊า แต่อาจไม่ค่อยได้คุยกันแค่นั้น

สุดท้ายแล้ว รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทุกคนเลย